ក្នុងបេសកកម្មដ៏រំខានមួយទៅកាន់ខេត្តស្ទឹងត្រែង ក្រុមការងារអង្គការធីភីអូកម្ពុជាបានជួបប្រទះនឹងរឿងគួរឱ្យអាណិតស្រឡាញ់មួយ។ ស្ត្រីម្នាក់អាយុ៤៥ឆ្នាំ ដែលឈឺជំងឺផ្លូវចិត្តធ្ងន់ធ្ងរតាំងពីឆ្នាំ១៩៩៧ ត្រូវបានបង្ខាំងទុកក្នុងខ្ទមតូចដាច់ស្រយាលអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។

នៅពេលទៅដល់កន្លែង ក្រុមការងារឃើញថា តំបន់ជុំវិញខ្ទមនោះពោរពេញទៅដោយដបទឹកផ្លាស្ទិក ប្រអប់ស្នោរ និងថង់ផ្លាស្ទិកដែលស្អេកស្កះ។ នៅពេលមើលតាមប្រហោងទ្វារ គេឃើញស្ត្រីម្នាក់អង្គុយនិយាយម្នាក់ឯងក្នុងភាពសោកសៅ។
រឿងរ៉ាវរបស់នាងចាប់ផ្តើមពីឆ្នាំ១៩៩៧ បន្ទាប់ពីប្រលងធ្លាក់ថ្នាក់វិទ្យាល័យ។ ការខូចចិត្តយ៉ាងខ្លាំងបាននាំឱ្យនាងចាប់ផ្តើមមានអាការៈរំខានផ្លូវចិត្ត រួមមានការក្តៅខ្លួនខ្លាំង ស្រែកទឹក រវើរវាយ កាចសាហាវ គប់លាមកលើខ្លួនឯង មិនដេក វាយធ្វើបាបឪពុកម្តាយ និងមានហាលុយស៊ីណេសិនផ្សេងៗ។

គ្រួសារបានព្យាយាមព្យាបាលនាងតាមវិធីផ្សេងៗ រួមមានការទៅមន្ទីរពេទ្យខេត្ត មន្ទីរពេទ្យជាតិនៅរាជធានី និងគ្រូខ្មែរបុរាណ។ ក្នុងអំឡុងពេលព្យាបាលជាមួយគ្រូខ្មែរ នាងបានមានផ្ទៃពោះ ហើយប្រសូត្រកូនស្រីម្នាក់នៅឆ្នាំ២០០៥។

ទោះជាយ៉ាងណា អាការៈជំងឺបានកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើង រហូតដល់ឆ្នាំ២០១៦ នាងមានអាកប្បកិរិយាកាចសាហាវ កាន់កាំបិតពូថៅ វាយកំទេចរបស់របរ និងធ្វើឱ្យគ្រួសារភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង។ ដោយសារការបារម្ភពីសុវត្ថិភាព និងការខ្មាសអៀនចំពោះសង្គម គ្រួសារបានសម្រេចចិត្តបង្ខាំងនាងទុកក្នុងខ្ទមតូចមួយ។

អង្គការធីភីអូកម្ពុជាបានចូលដោះស្រាយស្ថានការណ៍នេះ ដោយផ្តល់ការព្យាបាលផ្លូវចិត្តដល់ផ្ទះរយៈពេល៤ខែ។ បន្ទាប់ពីការព្យាបាល អាការៈរំខានរបស់នាងបានថយចុះបន្តិចម្តងៗ រហូតអាចប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយគ្រួសារបានវិញ។
នាងបានរំឮកថា៖ «ថ្ងៃដែលខ្ញុំដឹងខ្លួនដំបូង ខ្ញុំមានអារម្មណ៍តូចចិត្តដែលខ្លួនឯងកើតជំងឺហ្នឹង»។ នាងក៏បានបង្ហាញក្តីសង្ឃឹមថា៖ «ខ្ញុំចង់ឃើញកូនស្រីមានការងារល្អ និងចង់ឃើញម៉ែមានសុខភាពល្អ»។
កូនស្រីរបស់នាងបានថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ៖ «សំណាងល្អឥឡូវបានអង្គការមកជួយព្យាបាលដល់ផ្ទះដោយឥតគិតថ្លៃ ខ្ញុំពិតជាសប្បាយចិត្ត រំភើបចិត្តណាស់»។
បច្ចុប្បន្ន ស្ត្រីរូបនេះបានវិលត្រឡប់ទៅរស់នៅជាមួយគ្រួសារវិញ ហើយអាចចូលរួមសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃដូចជាការហាត់ប្រាណ តុបតែងខ្លួន ដាំបាយលាងចាន និងជជែកលេងជាមួយបងប្អូនបានវិញ។
