ទឹកស្អាតក្លាយជាគោលដៅសង្គ្រាមនៅមជ្ឈិមបូព៌ា រោងចក្របន្សាបជាតិប្រៃរងការវាយប្រហារ

អន្តរជាតិ – នៅក្នុងភាពតានតឹងនៃសង្គ្រាមដែលកំពុងកើនឡើងនៅមជ្ឈិមបូព៌ា ទឹកស្អាតកំពុងក្លាយជាធនធានដ៏សំខាន់ និងងាយរងគ្រោះបំផុតមួយ ដែលអាចក្លាយជាគោលដៅយោធាថ្មី។

សូហ្វីយ៉ា អ្នកស្រុកអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួមរូបម្នាក់ បានចែករំលែកការព្រួយបារម្ភរបស់នាង៖ «នៅយប់ដ៏អាក្រក់ និងគេងមិនលក់ ខ្ញុំព្រួយបារម្ភថាតើម៉ាស៊ីនទឹកអាចនឹងអស់ឬអត់។ នៅទីបំផុត យើងស្ថិតនៅក្នុងវាលខ្សាច់»។ នាងបន្តថា៖ «ប្រេង និងឧស្ម័នអាចជាបេះដូងនៃសេដ្ឋកិច្ច ប៉ុន្តែទឹកគឺជាមូលដ្ឋាននៃការរស់រានមានជីវិតរបស់យើង»។

ការព្រួយបារម្ភនេះកំពុងកើនឡើងនៅពេលដែលសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់កាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។ សូហ្វីយ៉ាបាននិយាយថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំត្រូវដាក់ខ្លួនឯងនៅក្នុងស្បែកជើងរបស់សត្រូវ… នេះជាអ្វីដែលខ្ញុំនឹងកំណត់គោលដៅ ធនធានដ៏មានតម្លៃបំផុតរបស់យើង… ខ្ញុំមិនដែលគិតថាខ្ញុំអាចស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់នៃការមិនមានទឹកស្អាតសម្រាប់ផឹកនោះទេ»។

ប្រទេសស្ងួតហួតហែងនៃឈូងសមុទ្រ រួមទាំង UAE ពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើការបន្សាបជាតិប្រៃ ដែលជាដំណើរការបំលែងទឹកសមុទ្រទៅជាទឹកស្អាត។ នេះជាមូលហេតុដែលតំបន់នេះអាចមានទីលានវាយកូនហ្គោលដ៏ខៀវស្រងាត់ ឧទ្យានទឹកដ៏ធំ និងជម្រាលជិះស្គី ប៉ុន្តែក៏ជាមូលហេតុដែលវាប្រឈមមុខនឹងភាពងាយរងគ្រោះកាន់តែខ្លាំងឡើងផងដែរ។

មន្ត្រីបារ៉ែនបាននិយាយកាលពីថ្ងៃអាទិត្យថា យន្តហោះគ្មានមនុស្សបើករបស់អ៊ីរ៉ង់មួយគ្រឿងបានបំផ្លាញរោងចក្របន្សាបជាតិប្រៃមួយ។ ការវាយប្រហារនេះបានកើតឡើងបន្ទាប់ពីការចោទប្រកាន់របស់រដ្ឋមន្ត្រីការបរទេសអ៊ីរ៉ង់ Abbas Aragchi ថាសហរដ្ឋអាមេរិកបានវាយប្រហាររោងចក្របន្សាបជាតិប្រៃមួយនៅលើកោះ Qeshm របស់អ៊ីរ៉ង់។

ការសងសឹកគ្នានេះបង្ហាញពីគ្រោះថ្នាក់ដែលអាចកើតមានចំពោះរោងចក្របន្សាបជាតិប្រៃរាប់រយនៅក្នុងឈូងសមុទ្រ ដែលផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាតដល់មនុស្សប្រហែល 100 លាននាក់។ ប្រទេសមួយចំនួន – រួមទាំងគុយវ៉ែត អូម៉ង់ និងបារ៉ែន – ពឹងផ្អែកលើការបន្សាបជាតិប្រៃសម្រាប់ទឹកស្អាតស្ទើរតែទាំងអស់។

លោក Michael Christopher Low នាយកមជ្ឈមណ្ឌលមជ្ឈិមបូព៌ានៅសាកលវិទ្យាល័យយូថាហ៍ បានប្រាប់ CNN ថា ការវាយប្រហាររួមគ្នាលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនោះ នឹងជា «ការកើនឡើងដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលមួយ»។

លោក Laurent Lambert សាស្ត្រាចារ្យរងផ្នែកគោលនយោបាយសាធារណៈនៅវិទ្យាស្ថានសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រជាន់ខ្ពស់ដូហា បានព្រមានថា៖ «ប្រសិនបើការវាយប្រហារលើរោងចក្រចម្រាញ់ទឹកប្រៃគឺជាការចាប់ផ្តើមនៃគោលនយោបាយយោធា នេះគឺជាការខុសច្បាប់ – ជាឧក្រិដ្ឋកម្មសង្គ្រាម – ដោយសារប្រទេស (ឈូងសមុទ្រ) មានកន្លែងស្តុកទឹកត្រឹមតែពីរបីសប្តាហ៍ប៉ុណ្ណោះ»។

ការបន្សាបជាតិប្រៃគឺជាដំណើរការមួយដែលទាំងចំណាយច្រើន និងប្រើប្រាស់ថាមពលច្រើន ដោយប្រែក្លាយទឹកសមុទ្រទៅជាទឹកដែលអាចផឹកបានដោយការយកអំបិល សារធាតុរ៉ែ និងភាពមិនបរិសុទ្ធចេញ។

ប្រភព៖ CNN