By ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ១៣ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះនៃជម្លោះដ៏សាហាវ ច្រកសមុទ្រដែលជាសរសៃឈាមសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់បំផុតរបស់ពិភពលោក បានប្រែទៅជាសមរភូមិដែលពោរពេញដោយសំឡេងផ្ទុះ និងការហៅទូរសព្ទសង្គ្រោះបន្ទាន់។
ចាប់តាំងពីសង្រ្គាមអ៊ីរ៉ង់បានផ្ទុះឡើងកាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦ មកទល់ពេលនេះ មាននាវាពាណិជ្ជកម្មយ៉ាងហោចណាស់១៦គ្រឿង ត្រូវបានទីភ្នាក់ងារព័ត៌មានរ៉យទ័របញ្ជាក់ថាបានរងការខូចខាត ឬត្រូវបានបំផ្លាញ ដែលធ្វើឲ្យតំបន់ឈូងសមុទ្រពែក្សក្លាយជា «តំបន់ហាមឃាត់» សម្រាប់នាវាដឹកជញ្ជូនទូទាំងសកលលោក។
វិបត្តិនេះបានឡើងដល់ចំណុចកំពូលកាលពីថ្ងៃពុធ ទី១១ ខែមីនាកន្លងទៅនេះ នៅពេលដែលនាវាចំនួន៥គ្រឿងផ្សេងគ្នា ត្រូវបានគេកំណត់គោលដៅវាយប្រហារក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ២៤ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងចំណោមនាវាដែលរងគ្រោះ រួមមាននាវាដោតទង់ជាតិថៃឈ្មោះ Mayuree Naree និងនាវាដោតទង់ជាតិលីបេរីយ៉ាឈ្មោះ Express Rome។
អ្វីដែលកាន់តែសោកសៅជាងការបាត់បង់សម្ភារៈទៅទៀតនោះ គឺជីវិតមនុស្ស ដោយមាននាវិកយ៉ាងហោចណាស់៧នាក់ បានបាត់បង់ជីវិត ចាប់តាំងពីការប្រយុទ្ធគ្នាបានចាប់ផ្តើម។
ក្រៅពីការវាយប្រហារដោយគ្រាប់ពិត ការធ្វើនាវាចរណ៍ក្នុងឈូងសមុទ្រនេះបានក្លាយជា «សុបិនអាក្រក់» ផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា។ នាវាដែលព្យាយាមឆ្លងកាត់បានរាយការណ៍ពីការរំខានយ៉ាងខ្លាំងដល់ប្រព័ន្ធ GPS និងប្រព័ន្ធរុករកទំនើបៗ ដែលបង្កើតឲ្យមាន «អ័ព្ទអេឡិចត្រូនិក» ធ្វើឲ្យនាវិកមិនអាចមើលឃើញទិសដៅច្បាស់លាស់។
ផលប៉ះពាល់លើថាមពលពិភពលោកបានកើតឡើងភ្លាមៗ និងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ច្រកសមុទ្រ Hormuz ដែលធ្លាប់តែជាផ្លូវហាយវ៉េសម្រាប់នាវាដឹកប្រេងរាប់រយគ្រឿង ឥឡូវនេះមិនមាននាវាឆ្លងកាត់សូម្បីតែមួយគ្រឿងកាលពីថ្ងៃពុធ ហើយត្រូវបានចាត់ទុកថា «ត្រូវបានបិទ» ទាំងស្រុង។
ក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនខ្នាតយក្សដូចជា Maersk បានសម្រេចចិត្តបោះបង់ចោលផ្លូវនេះ ហើយសុខចិត្តបញ្ជូននាវាដឹកទំនិញរបស់ខ្លួនឲ្យបើកវាងតាមជ្រោយ Good Hope ក្នុងប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូងវិញ ដែលត្រូវចំណាយពេលយូរជាងមុនរាប់សប្តាហ៍។
គិតត្រឹមថ្ងៃទី១៣ ខែមីនា ឧស្សាហកម្មដឹកជញ្ជូនតាមសមុទ្រនៅតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់បំផុត។ តម្លៃធានារ៉ាប់រងសម្រាប់ហានិភ័យសង្រ្គាមបានហក់ឡើងខ្ពស់កប់ពពក ដែលធ្វើឲ្យក្រុមហ៊ុនតូចៗស្ទើរតែមិនអាចដំណើរការបាន។
