រយៈពេលជិតមួយខែហើយដែលច្រកសមុទ្រ Hormuz ដែលជាសរសៃឈាមសេដ្ឋកិច្ចសំខាន់ពិភពលោកត្រូវបានបិទ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបានរុញច្រានប្រទេសនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ (អាស៊ាន) ឲ្យធ្លាក់ចូលក្នុងស្ថានភាព «សង្គ្រោះបន្ទាន់ផ្នែកថាមពល» កម្រិតធ្ងន់បំផុត។

រដ្ឋាភិបាលសមាជិកអាស៊ាននីមួយៗបានចាប់ផ្ដើមអនុវត្តវិធានការត្បិតត្បៀតដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក ដើម្បីទប់ទល់នឹងការដួលរលំសេដ្ឋកិច្ច។
ជីវភាពថ្មីក្នុងគ្រាវិបត្តិ៖ សន្សំសំចៃដល់កម្រិត
ឥឡូវនេះ ជីវិតរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់ប្រជាជនអាស៊ានបានប្រែប្រួលទាំងស្រុង៖
- ហ្វីលីពីន៖ មន្ត្រីរាជការធ្វើការតែ៤ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយម៉ាស៊ីនត្រជាក់មិនត្រូវដាក់ឲ្យទាបជាង២៤អង្សាសេឡើយ។
- ថៃ៖ នាយករដ្ឋមន្ត្រីបានជំរុញឲ្យមន្ត្រីងាកមកប្រើប្រាស់ជណ្ដើរជើងជំនួសឲ្យជណ្ដើរយន្ត និងឲ្យបុគ្គលិករាប់ពាន់នាក់ធ្វើការពីផ្ទះ។
- កម្ពុជា៖ ស្ថានីយប្រេងឥន្ធនៈជិត ១៦០០កន្លែងត្រូវបានត្រួតពិនិត្យយ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុត ដើម្បីទប់ស្កាត់ការស្តុកទុកប្រេងខុសច្បាប់។
- សិង្ហបុរី៖ តម្លៃអគ្គិសនីត្រូវគេរំពឹងថានឹងកើនឡើងទ្វេដងនៅខែក្រោយ។

ការងាកទៅរក «មិត្តចាស់» រុស្ស៊ី
ដោយសារតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ាលែងជាប្រភពប្រេងដែលមានសុវត្ថិភាព ប្រទេសធំៗក្នុងអាស៊ានបានសម្រេចចិត្តងាកទៅរករុស្ស៊ី។ ប្រទេសថៃកំពុងប្រញាប់ប្រញាល់ទិញប្រេងពីរុស្ស៊ី មុនពេលអាជ្ញាប័ណ្ណអនុគ្រោះពីអាមេរិកត្រូវផុតកំណត់។
ចំណែកឯវៀតណាមវិញ បានឈានដល់ការចុះហត្ថលេខាជាមួយរុស្ស៊ី ដើម្បីសាងសង់រោងចក្រនុយក្លេអ៊ែរដំបូងគេរបស់ខ្លួន និងពង្រីកការស្តុកទុកហ្គាស។
សម្ពាធក្នុងរដូវបុណ្យទាន
វិបត្តិនេះបានកើតឡើងចំពេលដែលឥណ្ឌូណេស៊ី និងម៉ាឡេស៊ី កំពុងត្រៀមខ្លួនសម្រាប់រដូវបុណ្យ Idul Fitri។ រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌូណេស៊ីបានសន្យថានឹងមិនដំឡើងថ្លៃប្រេង ប៉ុន្តែអ្នកសេដ្ឋកិច្ចព្រមានថា នេះកំពុងធ្វើឲ្យបាត់បង់ថវិកាជាតិរាប់រយលានដុល្លារ។

ផ្លូវទៅមុខ៖ សន្តិសុខជាតិជាចម្បង
នៅពេលដែលការបិទច្រកសមុទ្រនេះនៅតែបន្តកើតមាន អាស៊ានគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីការពន្លឿនគម្រោង «បណ្តាញអគ្គិសនីអាស៊ាន» (ASEAN Power Grid)។ សម្រាប់ពេលនេះ តំបន់ទាំងមូលនៅតែស្ថិតក្រោមឥទ្ធិពលនៃការ «បិទផ្លូវទឹក»។
